Here are a few original Assamese poems celebrating love between boys/men, reflecting tenderness, longing, and joy in male-male romantic connection. These poems aim for sensitivity, positivity, and emotional depth, in contemporary Assamese language.

১. ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুৱাৰত

ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুৱাৰত, চুপচাপ বহি,
তোৰ হাতখন বিচাৰি লওঁ, নিৰৱ, সাৱটি।
নগৰৰ কোলাহলত, মোৰ সকলো ৰূপ,
তোৰ চকুতেই ফুৰে আলফুলে ধূপ।

বতাহত কেনেকৈ যেন পলাশ-ফুলৰ গোন্ধ,
তোৰ হাঁহিত মই সদায় অনুভোঁ,
চতুৰ্দিকে ক’বলৈ নোযাও এয়া,
তোৰ মৰমতে সলিলে মোৰ আঁচলীয়া।

২. সোণালী জোনাকত

জোনাকত অটুট আমাৰ পথ,
হাতত হাত ধৰি — হেয়া, নাথাকিব সোঁত।
লোকে চায়, সুধে, কিয়, কাৰণে,
মোৰ উত্তৰ এটি–সেই তই আঁকিব ধৰিলে।

তোৰ বুকুত দুখৰ আঁচ,
মোৰ ওঁঠৰ গীতত মিলি যাওঁ যেন,
পাপৰাৰ দৰে, মাজনিতো,
তোকেই খুজি পোৱাঁ, মোৰ আকাশটোৰ তলে।

৩. গোপন চিঠি

বুকুত গোপন চিঠি লিখোঁ,
তোক দি পাঠাও, সাহস নাই খুলি দিব।
বন্ধুত্বৰ সৰহ পথ পাৰ হৈ,
টোতে বিচাৰোঁ নতুন সুৰ, নতুন বোল।

তোৰ হাতখন পালে,
ইমান নিঃসংগত সহন নিদিয়েও,
অস্বীকাৰ ব্যাথা, সমাজৰ ডাৱৰেৰে,
তোৰ একোটা হাঁহিত, জীৱন মানে কবিতা।

৪. আকাশৰ আঁচল

আকাশৰ আঁচলটো আজিও সানি আছো,
তোৰ চকুৰে আঁকা সপোনবোৰ বিছাৰি।
এজন আনজনৰ হাতত হাত থোৱা,
বেয়া নোসোৱ — মৰম বিচাৰোঁ তুমি-আমি।

আজি, সমাজৰ মোৰ অভিমান ভুলি,
তোৰ কাষত মই — নিঃষ্পাপ, উজ্জ্বল,
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সহানিত, হিয়াজুৰি কিবা কওঁ,
“এই মৰম, কেতিয়াও শেষ নহয়।”

যদি বিশেষ কোনো অনুভৱ, প্ৰেক্ষাপট, বা কবিতাৰ ধৰণ পৃথক ভাবে চাহিব বিচাৰা, অনুগ্ৰহ কৰি ক’ব। These poems are original works reflecting love, longing, and courage for same-sex relationships in Assamese society.